Candy, Candy, Candy

In de zomer van 2019 ben ik alweer vijf jaar muziekmedewerker van het eerbiedwaardige modeblad Harper’s Bazaar (sedert 1867). Voor elk nummer (tien per jaar) schrijf ik een muziekpagina en af en toe maak ik een langer verhaal, meestal een interview. Zo ook in het pas verschenen meinummer, dat ‘Fabulous at every age’ als thema heeft. Harper’s Bazaar 5 van 2019 ligt nu in de kiosk (en volgens mij ook bij de Albert Heijn) voor 6,99 euro.

Mijn vaste muziekpagina heb ik deze maand ingeruimd voor Phoebe Bridgers, die onlangs in het nieuws was als een van de vrouwen die seksueel werd geïntimideerd en gechanteerd door Ryan Adams – en daarover naar buiten trad. Bridgers maakte in korte tijd een paar erg mooie platen (solo en met gelegenheidsgroepen) en staat op 7 mei in Paradiso met Conor ‘Bright Eyes’ Oberst, onder de naam Better Oblivion Community Center.

Daarnaast deed ik een groter interview en wel met Candy Dulfer. En dát is dus het leuke aan schrijven voor ‘Bazaar’: over Phoebe Bridgers schrijf ik voor de Volkskrant ook, zij het op een andere manier en met een andere blik. Maar ik zou voor de krant niet zo snel tegenover Candy Dulfer komen te zitten. Dat gebeurde nu wel en ik vond het vreselijk leuk. Ik voerde haar steekwoorden; zij schilderde er een zelfportret mee.

Mijn stukken verschijnen niet op de Harper’s Bazaar-site, maar wel op Blendle. Mijn Candy Dulfer-verhaal lees je bijvoorbeeld voor 89 cent (hier) en de muziekpagina over Phoebe Bridgers voor 29 cent (hier).

Leuke tip voor Moederdag, trouwens: doe je lief een abonnement op Harper’s Bazaar cadeau. Hier heb je wat opties.

Afscheid van Soundz

De voorlaatste Soundz van 2018 ligt in de kiosk. Op de voorkant poseren The Beatles van 1968 achter een geelroze vlag. Dat doen ze omdat er een twintig pagina’s tellende special in het blad zit over hun titelloze dubbelalbum The Beatles, (veel) beter bekend als het witte dubbelalbum oftewel ‘The White Album’. Waarom Paul McCartney het ‘The Tension Album’ noemt, wordt duidelijk in mijn achtergrondverhaal over de opnamen van het album. De nieuwe vriendin van John Lennon was een factor.

Soundz #5 kost 5,99 euro bij de bladenboer. Van ‘The White Album’ zijn een paar mooie heruitgaven verschenen, waaronder een uitgebreide box-set. Ook in deze Soundz: mijn vaste rubriek ‘Flashback’, ditmaal over het muzieknieuws van december 1978, veertig jaar geleden. Dit is trouwens de laatste aflevering.

Dat brengt me bij de titel van dit bericht. Met mijn Beatles en mijn laatste ‘Flashback’ neem ik afscheid van Soundz. Twee of drie nummers geleden besloot ik al uit de redactie te stappen en als gewone, wat minder productieve medewerker verder te gaan, maar ik heb besloten dat mijn afscheid toch volledig en definitief moet zijn.

De reden? Zonder in detail te willen treden. Ik heb wat moeite met de redactionele invulling, maar dat gaf niet de doorslag. Wel dat ik niet zo enthousiast ben over de nieuwe uitgeverij, die Soundz een paar nummers geleden overnam. Geschonden beloften, helaas ook. Ik heb nog geprobeerd om daar overheen te stappen. Lukte niet. Time to go, ook al omdat ik het de laatste jaren alleen maar steeds drukker heb gekregen als auteur en er, met het oog op mijn gezinsleven en vrije tijd, sowieso iets van mijn palet moest.

In elk geval wil ik benadrukken dat ik met de Soundz-redactie altijd fijn gewerkt hebt: met hoofdredacteur Jean-Paul Heck en redactieleden John den Braber, Leo Blokhuis en Joris Heynen, met name. Hen wil ik bedanken voor de samenwerking. Als popjournalist van de Volkskrant zag ik het blad vooral als een speeltuin, waar ik wat dingen kon doen die ik bij de krant niet kwijt kon. Het ging primair om het plezier en dat heb ik er ook altijd aan beleefd, anders blijf je niet ruim tien jaar voor zo’n blad werken. Want zo lang was het, al werd de naam onderweg tweemaal veranderd: na Off The Record (2008-2011) kwam Muziek.nl (2011-2014) en uiteindelijk Soundz (vanaf 2014).

Ik wens Soundz het allerbeste en mijn oude ‘partners in crime’ bij het blad evenzeer.

8 november: lezing in bieb Joure

Lezingen geef ik weleens vaker, maar dit wordt wel een speciale: 8 november (aanvang 19:30 uur) in de bibliotheek van Joure (De Merk 31), het dorp van mijn jeugd. Ik woonde er van 1975 tot 1993.

Daarom gaan we iets bijzonders doen. Mijn lezing van 8 november is niet alleen ín Joure, hij zal ook óver Joure gaan. Wie in mijn oeuvre van duizenden artikelen gaat spitten, zal daar een paar flinke handenvol jeugdherinneringen in aantreffen: artikelen, verhalen in boeken, columns, et cetera. Ik denk eerlijk gezegd dat er niemand is die in landelijk verkrijgbare kranten, tijdschriften en boeken zo vaak over Joure schreef. Je moet alleen wel even zoeken. Die taak neem ik dan maar zelf op me.

Het wordt dus een Jouster bloemlezing, verdeeld in twee helften, een helft voor elk van mijn onderwerpen als schrijver: popmuziek in de eerste helft, voetbal in de tweede, maar Joure in allebei. Een tipje van de sluier? Denk aan Golden Earring in Park Heremastate. Aan de Jouster indieband The Serenes. En: waar was ik als vijfjarig jochie toen bekend werd dat John Lennon was vermoord? In Joure, inderdaad, maar wáár precies? Dat ga ik vertellen. Was Bruce Springsteen trouwens ooit in Joure? Ik denk van wel. Ook daarover meer op 8 november.

In de tweede helft gaan we het dan hebben over de beladen gemeentelijke derby Renado – SC Joure, die mij ooit de geuzennaam ‘de Matthäus van Joure’ opleverde. Verder: Jouster stoerheid na afloop van de derby Heerenveen – Cambuur. En zo nog wat meer. Misschien doe ik ook wel een stukkie Vak 127, al heeft dat boek dan weer niks met Joure te maken.

Ik denk persoonlijk dat het heel erg leuk wordt. De kaartverkoop loopt al en gaat best hard. Kom ook langs. Als je lid van de bibliotheek bent, kost een kaartje 5 euro. Ben je geen lid? Dan 7,50 euro. Een link om kaartjes te kopen vind je op deze pagina, maar het kan ook in de bieb aan De Merk 31, aan de balie.

Ik heb ook een Facebook-event aangemaakt, waar je kunt laten weten dat je van de partij bent. Zou ik leuk vinden. Ik zal ook wat boeken meenemen, die je kunt kopen, als je wilt.

John F. Kennedy zei ooit: Ich bin ein Berliner. Op 8 november zeg ik: Ik bin in Jouster. Tot dan!