Neerlands Hoop in Soundz #2

Dertig jaar geleden, ik was brugklasser, kende ik alle programma’s en liedjes van Neerlands Hoop In Bange Dagen uit mijn hoofd. Het grootste deel ervan werd ruim vóór mijn geboorte (1975) geschreven en opgenomen, maar ik was gebiologeerd door Bram en Freek: door het tempo, de dadendrang, de grote bekken en de vloeiende combinatie tussen cabaret en muziek. Ik voelde er iets bij dat ik bij geen enkele andere cabaret- of theater-act gevoeld heb. Ik kan niet álles van Neerlands Hoop meer opdreunen, maar kom nog wel een heel eind.

Heel leuk dus om eindelijk eens over Neerlands Hoop te kunnen schrijven, bij de verschijning van de majestueuze oeuvrebox met drie boeken, negen dvd’s, drie cd’s en een EP op vinyl. Ik deed in de Volkskrant verslag van de Neerlands Hoop-avond in Carré en zette me meteen daarna aan een Neerlands Hoop-verhaal voor Soundz #2, waarvoor ik ook interviews met Editors en MGMT deed en natuurlijk weer een aflevering van mijn rubriek ‘Flashback’ samenstelde, ditmaal over het popnieuws van dertig jaar geleden, mei 1988.

Dat en véél meer (Roger Waters, Jack White, Gene Simmons, Don McLean) in Soundz #2, te herkennen aan de in groen uitgevoerde cover met Roger Waters en per vandaag in de kiosk verkrijgbaar voor 5,99 euro. Abonnement kan ook.

Ondanks al het fijne hierboven heb ik besloten om bij het verschijnen van Soundz #2 uit de redactie van het blad te stappen. Daar zijn redenen voor, die ik met de redactie heb gedeeld maar verder voor mezelf houd, maar laat gezegd zijn dat het een vertrek in vriendschap is. Dat blijkt wel uit het feit dat ik mijn rubriek ‘Flashback’ zal blijven verzorgen voor Soundz en dat ik zelfs incidenteel een essay-achtig verhaal voor het blad zal blijven maken. Het zal wel veel minder zijn dan voorheen. Ik kies ervoor vanaf nu gewoon medewerker te zijn en niet langer redactielid.

 

Santos Cupfighters!

Verrassing! Alwéér een nieuwe Santos. Je hebt Santos #6 (‘Stelletje amateurs’) misschien nog niet eens helemaal uit… en daar is #7 al, een special tussendoor over een eeuw Nederlands bekervoetbal. Een ode aan onze KNVB-beker, a.k.a. de Vergulde Dennenappel. Ik geef toe: ik heb weleens geroepen dat ‘ie me geen hol kon schelen, maar eigenlijk is het ook wel weer de (h)eerlijkste hoofdprijs die we hebben. Knock-outsysteem, alle clubs gelijkwaardig, grotere kans op een stunt dan in welke andere competitie dan ook… Leve onze beker!

Wat staat er in Santos #7? We lopen er even vlug doorheen, in hinkstapsprong. Bart Vlietstra sprak Mike Obiku, de legende die het ongenaakbare Ajax in 1995 het deksel op de neus kwakte in een bekerwedstrijd in het Olympisch Stadion. Sjoerd Mossou schreef over de cupdroom van élke kleinere club. Jaap Visser hangt de psycholoog uit: alles over de psyche van de penalty. Nik Kok ging bij een aantal ‘reuzendoders’ langs: spelers die namens hun kleine cluppie een stunt realiseerden tegen een veel grotere. Zes auteurs blikken terug op de legendarische ‘volksverhuizing’ naar Rotterdam die de finaleplaats van hun favoriete club teweegbracht. Wilfried de Jong maakte een verhaal over de Dennenappel zélf, want laten we eerlijk zijn: hoe verzint een mens dat ding? En jezus wat zijn die fotoreportages mooi – en die rubrieken leuk.

O wacht: ik vergeet mezelf. Mijn vaste muziekrubriek ‘Sing When You’re Winning’ gaat over de misschien wel ultieme cupfighterssingle, in 1975 gemaakt door Peter Koelewijn en de selectie van vv IJsselmeervogels, na hu kwartfinalestunt bij AZ ’67 en in de aanloop naar hun halve finale tegen FC Twente. En ik liep een avond mee met Heinrich Welling, de levende lotinglegende van de KNVB, de besnorde cultkoning van de ‘vissenkom’ met balletjes. Hij deed even een Jeugdcup-loting op een miezerige avond in Tilburg… en ik was erbij, samen met fotograaf Iris Haverkamp Begemann.

Dat en meer in Santos #7. Wie niet leest, is gek. De bekerspecial, compleet met gouden cover, ligt vanaf vandaag in de kiosk en kost 9,99 euro. Nog geen tientje. Het is haast te geef. Nóg beter idee: word supporter of profiteer van een van de schitterende aanbiedingen in de Santos-shop. Wat dacht je van Santos #1 t/m #7 voor maar 44,95 euro of dertien keer Santos #6, het veelgeprezen amateurnummer, voor je hele elftal, voor 75 euro.

SANTOS CUPFIGHTERS!

 

Santos #6: Stelletje amateurs!

Santos stoomt door. Nummer #6 van het mooiste voetbal(cultuur)tijdschrift ooit (althans, dat vinden wij) ligt nu in de winkel: een ode aan het amateurvoetbal. ‘Stelletje amateurs!’ heet ‘ie. Het is het dikste (halve kilo!) en mooiste nummer tot dusver. Alleen die cover al. Snoepgoed. En dan hebben we het nog niet eens gehad over wat er allemaal binnenin staat.

We noemen maar wat dingen. Frank Heinen schreef een mooi verhaal over de volmaakte amateur-elftalfoto. Klaas-Jan van der Weij maakte een schitterende fotoreportage over F’jes (nee, niks ‘jongens Onder-8’, F’jes!). Bart Vlietstra bezocht twee totaal verschillende werelden die toch niet zo heel ver uit elkaar liggen: Goudswaardse Boys uit het gereformeerde dorp Goudswaard en FC Maense uit urban Rotterdam. Sanne Donders maakte er foto’s bij. Nik Kok sprak ex-profvoetballers die van geen ophouden weten: Pierre van Hooijdonk, Kenneth Perez, Peter Houtman, Anthony Lurling, Nourdin Boukhari… amateurs vol overgave.

Een serie Hollandse velden van Mister Hollandse Velden, Hans van der Meer, mocht natuurlijk niet ontbreken. Sjoerd Mossou en Marco Magielse namen de trein, want in Nederland wordt veel gevoetbald langs het spoor. Daan Dekker en fotograaf Iris Haverkamp Begemann brengen de hipste vrouwenvoetbalclub van Amsterdam in beeld: FC Je Moeder Belde. Willem de Kam fotografeerde lijnentrekkers. Ga. Zo. Maar. Door.

En o ja, ik schreef zelf ook nog wat. Mijn vaste muziekrubriek ‘Sing When You’re Winning’ gaat over J.O.S. Days van de Nits. Toch opvallend, immers, dat het bekendste Engelstalige voetbalpoplied van Nederland over een amateurvereniging gaat. Precies dertig jaar geleden stond het in de Top 40. Verder: Roelof Luinge, Neêrlands cultste scheidsrechter, die nog elk weekend lekker fluit in het amateurvoetbal. Wat zeggen we? Desnoods fluit hij vier duels in vijf dagen. Fotograaf Thomas Sykora en ik volgden hem en dat leverde een verhaal op waar ik (mag ik dat zeggen?) trots op ben.

Dat en meer in Santos #6, het blad waarvan ik me domweg niet kan voorstellen dat een voetballiefhebber het níet koopt. Het kost 9,99 euro bij de kiosk. Via de Santos-site kun je het los bestellen (of nummer 1 t/m 6, of dertien keer Santos #6 voor je hele elftal, of wat dan ook). Maar je kunt ook supporter worden, dat is eigenlijk nog het beste idee, al was het maar omdat je dan het fraaie Santos T-shirt van COPA cadeau krijgt.

Hup Santos. Wat een aanwinst op mijn werkpalet is dat blad.