Candy, Candy, Candy

In de zomer van 2019 ben ik alweer vijf jaar muziekmedewerker van het eerbiedwaardige modeblad Harper’s Bazaar (sedert 1867). Voor elk nummer (tien per jaar) schrijf ik een muziekpagina en af en toe maak ik een langer verhaal, meestal een interview. Zo ook in het pas verschenen meinummer, dat ‘Fabulous at every age’ als thema heeft. Harper’s Bazaar 5 van 2019 ligt nu in de kiosk (en volgens mij ook bij de Albert Heijn) voor 6,99 euro.

Mijn vaste muziekpagina heb ik deze maand ingeruimd voor Phoebe Bridgers, die onlangs in het nieuws was als een van de vrouwen die seksueel werd geïntimideerd en gechanteerd door Ryan Adams – en daarover naar buiten trad. Bridgers maakte in korte tijd een paar erg mooie platen (solo en met gelegenheidsgroepen) en staat op 7 mei in Paradiso met Conor ‘Bright Eyes’ Oberst, onder de naam Better Oblivion Community Center.

Daarnaast deed ik een groter interview en wel met Candy Dulfer. En dát is dus het leuke aan schrijven voor ‘Bazaar’: over Phoebe Bridgers schrijf ik voor de Volkskrant ook, zij het op een andere manier en met een andere blik. Maar ik zou voor de krant niet zo snel tegenover Candy Dulfer komen te zitten. Dat gebeurde nu wel en ik vond het vreselijk leuk. Ik voerde haar steekwoorden; zij schilderde er een zelfportret mee.

Mijn stukken verschijnen niet op de Harper’s Bazaar-site, maar wel op Blendle. Mijn Candy Dulfer-verhaal lees je bijvoorbeeld voor 89 cent (hier) en de muziekpagina over Phoebe Bridgers voor 29 cent (hier).

Leuke tip voor Moederdag, trouwens: doe je lief een abonnement op Harper’s Bazaar cadeau. Hier heb je wat opties.

Afscheid van Soundz

De voorlaatste Soundz van 2018 ligt in de kiosk. Op de voorkant poseren The Beatles van 1968 achter een geelroze vlag. Dat doen ze omdat er een twintig pagina’s tellende special in het blad zit over hun titelloze dubbelalbum The Beatles, (veel) beter bekend als het witte dubbelalbum oftewel ‘The White Album’. Waarom Paul McCartney het ‘The Tension Album’ noemt, wordt duidelijk in mijn achtergrondverhaal over de opnamen van het album. De nieuwe vriendin van John Lennon was een factor.

Soundz #5 kost 5,99 euro bij de bladenboer. Van ‘The White Album’ zijn een paar mooie heruitgaven verschenen, waaronder een uitgebreide box-set. Ook in deze Soundz: mijn vaste rubriek ‘Flashback’, ditmaal over het muzieknieuws van december 1978, veertig jaar geleden. Dit is trouwens de laatste aflevering.

Dat brengt me bij de titel van dit bericht. Met mijn Beatles en mijn laatste ‘Flashback’ neem ik afscheid van Soundz. Twee of drie nummers geleden besloot ik al uit de redactie te stappen en als gewone, wat minder productieve medewerker verder te gaan, maar ik heb besloten dat mijn afscheid toch volledig en definitief moet zijn.

De reden? Zonder in detail te willen treden. Ik heb wat moeite met de redactionele invulling, maar dat gaf niet de doorslag. Wel dat ik niet zo enthousiast ben over de nieuwe uitgeverij, die Soundz een paar nummers geleden overnam. Geschonden beloften, helaas ook. Ik heb nog geprobeerd om daar overheen te stappen. Lukte niet. Time to go, ook al omdat ik het de laatste jaren alleen maar steeds drukker heb gekregen als auteur en er, met het oog op mijn gezinsleven en vrije tijd, sowieso iets van mijn palet moest.

In elk geval wil ik benadrukken dat ik met de Soundz-redactie altijd fijn gewerkt hebt: met hoofdredacteur Jean-Paul Heck en redactieleden John den Braber, Leo Blokhuis en Joris Heynen, met name. Hen wil ik bedanken voor de samenwerking. Als popjournalist van de Volkskrant zag ik het blad vooral als een speeltuin, waar ik wat dingen kon doen die ik bij de krant niet kwijt kon. Het ging primair om het plezier en dat heb ik er ook altijd aan beleefd, anders blijf je niet ruim tien jaar voor zo’n blad werken. Want zo lang was het, al werd de naam onderweg tweemaal veranderd: na Off The Record (2008-2011) kwam Muziek.nl (2011-2014) en uiteindelijk Soundz (vanaf 2014).

Ik wens Soundz het allerbeste en mijn oude ‘partners in crime’ bij het blad evenzeer.

Bazaar: Ilse DeLange en Kovacs

Alweer vier jaar draag ik aan elk nummer van Harper’s Bazaar, eerbiedwaardig modetijdschrift sedert 1867 (!), een muziekpagina bij – en soms een groter verhaal. Van die muziekpagina maak ik niet bij elk nummer melding, maar voor het pas verschenen oktobernummer schreef ik een muziekpagina én een groot stuk, dus komaan, laat ik de bezoeker van deze site weer eens verwelkomen met een tijdschriftomslag dat je niet direct op mijn website zou verwachten. Harper’s Bazaar 10 is nu uit. 6,99 euro.

Mijn vaste muziekpagina gaat over Sharon Kovacs en in het bijzonder over haar nieuwe album Cheap Smellwaarop ze in haar bekentenissen over drugs, seks en mislukte relaties tot op het bot gaat. Ik vind het een veel betere plaat dan haar debuut.

Het grote stuk gaat over Ilse DeLange, die ik voor de derde keer interviewde. De eerste keer was in 1998, ten tijde van haar debuut. We ‘kennen elkaar’ twintig jaar. Grappig. Ze keerde onlangs terug als soloartiest, na vijf jaar The Common Linnets. Haar comebackplaat is titelloos: simpelweg Ilse DeLangeBij het album heb ik wel wat bedenkingen (zie mijn albumrecensie in de Volkskrant), maar ik vond het wel weer een leuke ontmoeting, op een interessant moment in haar carrière.

Abonnement (cadeau doen)? Hier zijn de actuele aanbiedingen.