Roestbak. Tempel. Staantribune.

Ik sta weer eens in het fijne blad Staantribune. De vorige keer was in juni 2018 met een verhaal over Appie Nouri. Deze keer ga ik terug naar het Olympisch Stadion rond 1991, die dierbare ouwe bouwval, die stinkende roestbak in Amsterdam-Zuid. Staantribune #30 ligt nu in de kiosk en kost 8,50 euro. Je kunt het nummer ook online bestellen. Of word abonnee, net als ik.

Lees verder

Hup vrouwen, dames en chica’s

Nu in de winkel: nummer 11 van het allermooiste voetbaltijdschrift ooit ter wereld (althans, dat vinden wij). Santos dus. Thema: vrouwen. Dames. Ladies. Meisjes. Babes. Chica’s. In al hun voetbalgedaanten: speler, ex-speler, WAG, journalist, supporter, verzorger. Santos #11 ligt nú bij de bladenboer voor een luttele 9,99 euro, maar het is een nog veel beter idee om supporter te worden. Of te profiteren van een van de mooie bladenpakketten in de Santos Shop, want echt jongen (m/v): na één nummer ben je hooked en wil je ook de eerdere edities hebben.

Je kunt trouwens kiezen uit niet minder dan vier (!) verschillende omslagen.

Goed, wat staat erin? Santos’ eigen modechef Arno Kantelberg schrijft over de mode-evolutie van de voetbalvrouw. Oranje-international Jackie Groenen trekt voetbalshirtjes aan (en weer uit, ja, dat ook, maar wij zijn niet het blad dat dáár foto’s van wil). Nik Kok sprak de mannen die meiden trainen. Voetbalfotograaf Jane Stockdale laat haar mooiste Nederlandse voetbalfoto’s zien. Wilfried de Jong schrijft over Lieke Martens. Koen van der Velden schrijft over dat land, heel ver weg, waar vrouwenvoetbal groter is dan mannenvoetbal: de VS van A, dus. Dennis van Bergen reconstrueert de dag in 1957 waarop Jayne Mansfield alle harten op Spangen/Het Kasteel veroverde en Lisette van der Geest liep een dag mee met Hélène Hendriks. En nog veel meer.

En o ja, ik leverde zelf ook twee bijdragen. Mijn vaste muziekhoek ‘Sing When You’re Winning’ is deze keer voor Chelcee Grimes, die profvoetballer (bij Fulham) én singer-songwriter is. En ik ging op reportage, twee keer zelfs: eerst naar FC Eindhoven – NEC met Laura en Laudi, diehard-supporters van NEC, en een week later naar Go Ahead Eagles – Almere City met Loes, luidruchtig B-Sider van de club uit Deventer. Fotograaf Iris Haverkamp Begemann ging met me mee. Ik ben van ze gaan houden hoor, van Lau & Lau, Loes en ja, Iris, natuurlijk ook van jou.

Leest Santos. Topblad.


We dachten: vier verschillende covers, want vrouwen kunnen nooit kiezen. Worden ze helemaal gek joh.

Just for Kicks

Van alle herinneringen aan mijn ‘loopbaan’ als buitengewoon beroerde amateurvoetballer van SC Joure zijn de toernooiherinneringen het mooist, als ik er zo over nadenk. Mijn enige heuse strafschoppenreeks. Mijn enige internationale wedstrijd. Mijn enige ‘interlands’. Dat zijn toch mijlpalen, dames en heren. Zonder het heerlijke concept van het eendaagse voetbaltoernooi had ik ze niet mogen bijschrijven op mijn conduitestaat.

De mensen van Kicks Voetbal vroegen of ik daar een stukje over wilde schrijven. Nou, dat wilde ik wel, want Kicks is een heel mooi initiatief voor ex-clubvoetballers als ikzelf. Kicks organiseert voetbaltoernooitjes op sportparken (vooralsnog alleen in Amsterdam en Utrecht, maar wie weet wat er nog in het vat zit) waar je je als (ex-)voetballer voor kunt inschrijven, ook al ben je al heel lang geen spelend lid meer van een vereniging. Alles erop en eraan: teams, toernooitje, finale, winnaar. Gezin? Druk leven? Geen tijd? Geen voetballer meer? Tóch een toernooitje spelen. Ik zeg: topidee.

Hier lees je wat meer over Kicks. Hier lees je mijn column, ‘Toernooimijlpalen’.