Santos #32: een nummer vol mafketels
Ach ja, voetbal: een zogeheten ‘lage-score-sport’. Het is heel normaal als er in 90 minuten maar één keer gescoord wordt. Of nul. Dat kan best saai zijn, maar voetbal is om heel veel andere redenen toch de leukste kijksport van allemaal. Eén van die redenen is dat het spelletje een lange traditie van mafketels kent. Gekken. Idioten. Excentriekelingen. Moeilijke jongens. Rare snoeshanen. Hoe je ze maar noemen wilt. Aan hen is Santos #32 gewijd. ‘Beetje gek’, een liefdevolle ode aan de rebellen en mafklappers van de groene mat. Het heerlijke boekwerk is nu te koop voor 14,99 euro. Bestellen kan ook via de Santos-shop!
‘Beetje gek’
Voetballers bij wie een klein draadje los zit. Dan denk je misschien aan Vinnie Jones, Paul Gascoigne, René van der Gijp of Mario Balotelli, maar het kan ook Wout Weghorst, Eric Cantona, Paolo di Canio, Noa Lang of Luis Suárez zijn. Ze gaven elk een andere invulling aan hun – laten we zeggen – onaangepaste krankzinnigheid. Dat geldt voor vrijwel alle honderd mooie mafkezen in dit nummer van liefst 200 pagina’s. Daar horen natuurlijk ook lichtelijk getikte trainers en scheidsrechters bij, denk bijvoorbeeld aan Barry Hughes, Roelof Luinge en Louis van Gaal.
Sympathie en ergernis
De een is in de eerste plaats een rebel, een dwarsligger, de ander een onweerstaanbare lolbroek of juist grenzeloos arrogant. De ene mafkees heeft momenten van complete kortsluiting binnen de lijnen, waardoor hij zichzelf en zijn ploeg dupeert; de andere presteert juist formidabel goed en bewaart zijn markante strapatsen voor momenten búiten de wedstrijd. De ene gek wekt sympathie op. De andere juist ergernis. Maar ze hebben allemaal een verhaal – en zijn een lust om te portretteren in woord en beeld. Juist daarom was dit nummer zo leuk om te maken. Auteurs als Sjoerd Mossou, Jan Mulder, Menno Pot, Renate Verhoofstad, Bart Vlietstra en Arno Kantelberg (zelf óók niet allemaal normaal) tekenden ervoor.
Gazza en De Natris
Ik zoom maar even in op mezelf, al was het maar omdat veel van de paradijsvogels uit dit nummer daar ook een handje van hebben. Ik droeg twee stukken bij, over de Engelse übermafkees Paul Gascoigne, met aandacht voor het feit dat je om sommige voetbalgekken kunt lachen, maar ook een beetje kunt huilen, want Gazza is een kwetsbare en in sommige opzichten bepaald niet al te benijdendwaardige man. En ik mocht mijn licht laten schijnen op de oervader aller mafketels van de Nederlandse velden: de Ajacied Jan de Natris, die zéker niet gek of verminderd toerekeningsvatbaar was, maar wel een bijzonder moeilijk en subversief geval voor zijn tijd.
Santos dus. Nummer 32 alweer. Het ziet er weer geweldig uit. Het ruikt weer heerlijk. Het is weer geweldig om te lezen. Koop dat blad, hoewel het eigenlijk een volwaardig boek is. 14,99 euro. Hier.
