Peter Bosz en Torino ’92 in 1900 magazine

Het omslag is prachtig en de inhoud evenzeer: het extra dikke nummer 23 van de fraaie Ajax-glossy 1900 magazine bevat veertig pagina’s over het toernooi dat vroeger UEFA Cup heette en tegenwoordig Europa League. Ajax won de trofee in 1992. In 2017 net niet, maar o, wat was het een mooie Europese campagne met een door niemand verwachte finaleplaats, de eerste in 21 jaar.

Voor mij is het trouwens ook een bijzonder 1900-nummer. Ik schrijf niet zo heel vaak grote stukken voor 1900 (vaak is mijn kleine rubriekje ‘Grijsgedraaid’, waarin ik telkens een Ajax-single bespreek, mijn enige bijdrage) maar in dit nummer vestig ik een persoonlijk 1900-record met, naast ‘Grijsgedraaid’, twee grote verhalen: een ode aan trainer Peter Bosz (‘de man die ons Ajax teruggaf’) en een verhaal over de UEFA Cup-finale van 1992, maar dan vanuit het perspectief van de tegenstander van toen, de prachtige, ietwat tragische Turijnse underdog, Torino. Ik ging naar Turijn, toog naar de basiliek op de Superga en leerde het diepe verdriet van Il Toro voelen. Torino heeft écht altijd pech, zeker ook in de finale tegen Ajax.

(Eigenlijk vormt het verhaal over Torino een tweeluik met het verhaal dat ik eerder deze maand publiceerde in Ajax Life, over die andere Europese finale op 13 mei: die om de Europacup II in 1987, tegen Lokomotive Leipzig. Ook die finale beschreef ik vanuit het perspectief van de mysterieuze en ietwat tragische tegenstander, na een bezoek aan hun stad. Maar dat terzijde.)

Nog even wat praktische informatie: 1900 #23, met Justin Kluivert op de voorkant, is te koop bij elke zichzelf respecterende bladenboer en kost 5,99 euro. Daar krijg je 106 prachtige pagina’s Ajax voor. Nog veel aantrekkelijker is een (proef)abonnement: er lopen verschillende mooie aanbiedingen1900 verschijnt zesmaal per jaar.

Goed, tot zover het voetbalseizoen 2016-2017. Mijn column in Het Parool gaat met zomerreces. De laatste nummers van Ajax Life en 1900 zijn verschenen. Even genieten van een paar voetballoze weken. Daarna pikken we de draad weer op.

Een liedje van Neil Young

Mooi nieuw boek in de handel: Neil Young en ik heet het. Een liber amicorum voor The Loner. 65 Vlaamse en Nederlandse mijmeringen over Neil Young, waaronder veel persoonlijke ervaringen met de man, waaronder míjn persoonlijke ervaring in de vorm van een kort verhaal getiteld ‘Een liedje van Neil’.

Ik interviewde Young lang geleden, in 1999, bij de verschijning van het CSNY-album Looking Forward. Zijn vrienden (nou ja…) David Crosby en Stephen Stills zaten naast hem. En wat er toen gebeurde… ja, dat gaan we hier natuurlijk niet vertellen. Zelf maar lezen.

Neil Young en ik is een idee van Herman Verbeke, die ook alle bijdragen samenbracht. Het boek is verschenen via Witsand uitgevers uit Vlaanderen, kost 24,95 euro en bevat bijdragen van onder meer Nico Dijkshoorn, Jelle Paulusma (ex-Daryll-Ann, nu Her Majesty), Jan Rot, Frits Spits, Jan Donkers, Peter Bruyn, Bart Steenhaut, Henk Koorn (Hallo Venray) en mijn Volkskrant-vrinden Robert van Gijssel en Gijsbert Kamer. En nog veel meer mensen hè, maar ik ga ze niet alle 65 oplepelen natuurlijk.

Het boek is te koop bij uw boekhandel (en als ze het niet hebben, kunnen ze het bestellen), maar het kan ook via bol.com.

Alvast wat fragmentjes lezen? Check de Facebook-pagina die aan het boek is gewijd: daar staan wat teasers op.

Ajax, Feyenoord en het Nagelbijtblog

Normaliter schrijf ik in de Volkskrant alleen over popmuziek, terwijl ik me in mijn columns in Het Parool beperk tot Ajax. Lekker helder en overzichtelijk. Maar deze week is een beetje een rare. Ajax kan donderdag een Europese finale bereiken en door de nederlaag van Feyenoord bij Excelsior kan drie dagen later (in elk geval in theorie) ook nog het 34e landskampioenschap uit de clubhistorie worden veroverd.

Komaan, dacht de internetredactie van de Volkskrant, in deze spannende Week van de Waarheid voor zowel Ajax als Feyenoord moeten we een leuk, dagelijks blog bijhouden, geschreven door de meest toegewijde Feyenoord-supporter en de fanatiekste Ajacied uit de Volkskrant-familie. Ze kwamen nota bene uit bij een medewerker klassieke muziek (Merlijn Kerkhof) en een medewerker popmuziek. Bij mij dus.

Eenmalig, trouwens, deze uitstap naar Ajax voor de Volkskrant. Maken we geen gewoonte van.

En ziedaar, het Nagelbijtblog was geboren: van dinsdag 9 tot en met zondag 14 mei schrijven Merlijn en ik elke dag een blogje over onze clubs en wat we voelen bij de hele toestand. Voor de goede orde: er verschijnen twee blogjes per dag. Van ons allebei elke dag een stukje. Elke dag even het Nagelbijtblog checken, dus. Ik deel mijn bijdragen trouwens ook via Twitter, Facebook en LinkedIn, zoals ik met al mijn online leesbare stukken doe.

Bij het blog staan geweldige foto’s van uw auteurs. Die werden te Amsterdam geschoten door Marie Wanders.