Luister… en Hush

Nieuwe titel in mijn portefeuille: het respectabele tijdschrift Luister (‘Passie voor Klassiek’, sedert 1952!). Klassieke muziek. Jawel. Ik heb er de ballen verstand van, maar het blad wil graag vers bloed, een andere manier van luisteren, verhalen vanuit een ander perspectief dan dat van de klassieke puristen en musicologen. Nou, dat ga ik dus af en toe voor ze doen, als ik iets met het onderwerp kan. In Luister #730 debuteerde ik met een interview met dirigent Reinbert de Leeuw van Asko|Schönberg over de Hongaarse componist György Ligeti, die ik alleen kende omdat zijn muziek in de Stanley Kubrick-film 2001: A Space Odyssey (1968) zit. Dat perspectief bleek precies te zijn waarnaar Luister zocht: hup, popjongen erop af.

Ik vond dat erg leuk en dus gaan we het vaker doen. Nu verschenen: Luister #731 met mijn eerste acht pagina’s tellende coverartikel voor het blad, een interview met de geweldige mezzosopraan Nora Fischer. Over het afstoffen van de vastgeroeste klassiek-mores gesproken. Nora doet het anders. Met gitarist en popjongen Marnix Dorrestein heeft ze nu het geweldige album Hush uitgebracht: liederen van vier eeuwen oud (Monteverdi, Purcell en meer) op een eigentijdse manier benaderd en geïnterpreteerd. Ik vind het fenomenaal mooi. De foto’s die Andreas ter Laak van Nora Fischer maakte trouwens ook.

Luister #731 ligt nu bij de bladenboer voor 7,99 euro. Ik ga niet aan élk artikel in Luister een site-bericht wijden, maar houd me gewoon een beetje in de gaten via Twitter, Facebook, LinkedIn en je blijft aardig op de hoogte van wat ik zoal publiceer.

Neerlands Hoop in Soundz #2

Dertig jaar geleden, ik was brugklasser, kende ik alle programma’s en liedjes van Neerlands Hoop In Bange Dagen uit mijn hoofd. Het grootste deel ervan werd ruim vóór mijn geboorte (1975) geschreven en opgenomen, maar ik was gebiologeerd door Bram en Freek: door het tempo, de dadendrang, de grote bekken en de vloeiende combinatie tussen cabaret en muziek. Ik voelde er iets bij dat ik bij geen enkele andere cabaret- of theater-act gevoeld heb. Ik kan niet álles van Neerlands Hoop meer opdreunen, maar kom nog wel een heel eind.

Heel leuk dus om eindelijk eens over Neerlands Hoop te kunnen schrijven, bij de verschijning van de majestueuze oeuvrebox met drie boeken, negen dvd’s, drie cd’s en een EP op vinyl. Ik deed in de Volkskrant verslag van de Neerlands Hoop-avond in Carré en zette me meteen daarna aan een Neerlands Hoop-verhaal voor Soundz #2, waarvoor ik ook interviews met Editors en MGMT deed en natuurlijk weer een aflevering van mijn rubriek ‘Flashback’ samenstelde, ditmaal over het popnieuws van dertig jaar geleden, mei 1988.

Dat en véél meer (Roger Waters, Jack White, Gene Simmons, Don McLean) in Soundz #2, te herkennen aan de in groen uitgevoerde cover met Roger Waters en per vandaag in de kiosk verkrijgbaar voor 5,99 euro. Abonnement kan ook.

Ondanks al het fijne hierboven heb ik besloten om bij het verschijnen van Soundz #2 uit de redactie van het blad te stappen. Daar zijn redenen voor, die ik met de redactie heb gedeeld maar verder voor mezelf houd, maar laat gezegd zijn dat het een vertrek in vriendschap is. Dat blijkt wel uit het feit dat ik mijn rubriek ‘Flashback’ zal blijven verzorgen voor Soundz en dat ik zelfs incidenteel een essay-achtig verhaal voor het blad zal blijven maken. Het zal wel veel minder zijn dan voorheen. Ik kies ervoor vanaf nu gewoon medewerker te zijn en niet langer redactielid.

 

Soundz 1: Vedder, Vermeulen en varia

Soundz magazine is begonnen aan een nieuwe levensfase bij uitgeverij 100%NL. Nummer 1 van het eerste nieuwe jaar bij de nieuwe uitgever ligt nu in de winkel, Eddie Vedder van Pearl Jam voorop. Aan het colofon zie je niet dat er iets veranderd is, aan het omslag of de vormgeving ook niet, maar wie goed kijkt, ziet van binnen wel wat nieuwe rubrieken enz. Ik geloof dat het grosso modo allemaal niet zo gek veel uitmaakt. Ik kan als redacteur verhalen blijven schrijven zoals ik wil, over muziek die ik tof vind.

In nummer 1 staan interviews met Jimi Hendrix-producer Eddie Kramer, Franz Ferdinand, Calexico en David Byrne, om er maar een paar te noemen. Het coververhaal over Pearl Jam (dat naar Pinkpop en de Ziggo Dome komt) is geen interview, maar een verzameling Pearl Jam-verhalen van de Soundz-redacteuren. Ik maakte iets met de band mee dat ik bijzonder durf te noemen en schreef dat op voor dit artikel.

Verder maakte ik een verhaal over de in 2017 overleden Hans Vermeulen en zijn band Sandy Coast, waarvan onlangs de handzame oeuvrebox Subject Of My Thoughts verscheen, en schreef ik een stukje over het eerste album van Roxy Music, waarvan een (veel te dure) ‘superdeluxe’-editie verscheen.

En dan vulde ik nog twee nieuwe Soundz-rubrieken, te weten mijn eigen rubriek ‘Flashback’, waarin ik elke keer terugblik op het popnieuws van tien, twintig, dertig, veertig of vijftig jaar geleden (veertig, in dit geval: een flashback naar maart 1978 dus) en de rubriek ‘Crazy Interview’ die rouleert onder de redacteuren en medewerkers. Deze keer is het mijn beurt. Ik vertel over de keer dat Ray Davies van The Kinks me heel Londen doorjoeg, om vervolgens met me in de auto te stappen.

Dat alles en meer in Soundz #1. Het blad is dankzij de nieuwe uitgever véél beter dan voorheen vindbaar in de kiosken (prijs: 5,99 euro). Een abonnement nemen kan online.